จากผู้เขียน "ลับ ลวง พราง"

สู่ผลงานแรกที่เป็นการติดตามวิถีแห่งนักรบ "ทหารอาชีพ" อย่างแท้จริง

ของนักข่าวสายทหารอย่าง วาสนา นาน่วม

และ "ช่างภาพมือชั้นเทพ" อย่าง เจตจรัส ณ ระนอง

ที่ต้องลงไปคลุกคลีอยู่กับนักเรียนและครูฝึกตลอดหลักสูตร
ของการฝึก "การรบพิเศษ แขนงการลาดตระเวนสะเทินน้ำสะเทินบก และจู่โจมนาวิกโยธิน"
หรือ Reconnaissance หรือเรียกสั้นๆว่า "รีคอน" นั่นเอง

หนังสือ คนเหล็กพันธุ์โหด Recon the Hell on Earth
เป็นหนังสือเชิงสารคดีที่เกี่ยวกับเรื่องของการฝึกรีคอนของกองพันลาดตระเวน นาวิกโยธิน
ใครที่เป็นพวก Military Mania ล่ะก็ควรไปหามาอ่านครับ ผมว่าน่าสนุกและน่าสนใจมาก

ในเล่ม เขาจะเขียนบรรยายแทบทุกๆเรื่องในระหว่างการฝึกทั้งหมด 3 เดือนของหลักสูตร
จะมีตั้งแต่วันรับน้อง จนถึงวันที่ประดับปีกเลยทีเดียว
มันเลยทำให้น่าติดตามมากๆว่าตลอดหลักสูตร พวกทหารกล้าเหล่านี้ต้องฝึกอะไรกันบ้าง
ต้องเหนื่อยขนาดไหน และลำบากขนาดไหนกว่าจะได้ประดับเครื่องหมายอ่อน "น้ำ ฟ้า ฝั่ง" ที่อกขวา




สำหรับผมแล้วมันเป็นหนังสือที่อ่านสนุก อ่านแล้วขำมากๆ แถมได้ความรู้ด้วย
มีหลายๆ บทที่ผมอ่านแล้วชอบ และประทับใจ
ไม่คาดคิดว่าอ่านแล้วจะออกขำขนาดนี้ นึกว่าจะออกแนววิชาการมากๆ เครียดมากๆ ซะอีก
จะลองเอ่ยถึงและยกตัวอย่างเนื้อหาภายในเล่มดูนะครับ คงไม่น่าเกลียดใช่ไหม เหอๆ

ความประทับใจในเล่ม บทที่

18. ทอดไข่


มีคำพูดหยอกล้อกันขำๆ ว่า "ทหารเรือ ไข่เค็ม"
แต่สำหรับหลักสูตรการฝึกรีคอนของทหารเรือนาวิกโยธินนี้นอกจากไข่จะเค็มจริงแล้ว ไข่ยังไหม้เกรียมด้วยซ้ำ
... บางครั้ง ครูฝึกเทข้าวและแกงรวมกันลงบนพื้นเรือที่เป็นเหล็กร้อนๆแทนการอุ่นด้วยไมโครเวฟ
แต่นักเรียนรีคอนกลับถูกสั่งให้ถอดเสื้อและกางเกงทั้งหมดออก เพื่อกินข้าวมื้อนี้
แก้ผ้ากินข้าว... ใช่แล้ว
... ส่วนที่เรียกว่า "ไข่" ของมนุษย์ผู้ชาย นาบลงไปบนพื้นเรือเหล็กร้อนๆ
ถ้าบรรยายภาพให้เห็นก็ต้องมีเสียง "ฉ่า" เป็นซาวด์แทร็กด้วย

มันเป็นความประทับใจเพราะมันอ่านแล้วขำมากครับ
ออกแนว มีความสุขบนความทุกข์ของคนอื่น 55+
อ่านตอนนี้แล้วแอบคิดถึงมุกของ ผู้กองโหด!!! ที่ว่า "ทหารบก ไข่ถลอก"
http://52crazy.exteen.com/20081126/c4-1
(มีแอบโปรโมทให้ด้วยนะเนี่ย 55+)




20. โตงเตง บนเกาะร้าง


... นักเรียนถูกปล่อยเกาะนานถึง 3 วัน 3 คืน โดยที่ครูฝึกจะขับเรือยางมาเยี่ยมเป็นระยะๆ
... เกาะร้างแห่งนี้จึงหลายเป็นเกาะพิสดาร ที่มีมนุษย์เพศชายเดินโตงเตงกันอยู่ทั่วเกาะ
เพื่อหาหอย ปูปลา มาเป็นอาหาร
หลายคนยืนแก้ผ้าตกปลา โดยที่ไม่รู้ว่า เมื่อปลาติดเบ็ดถูกวักขึ้นมาจากน้ำแล้ว
จะตกใจสุดขีดหรือไม่ เมื่อเห็นสภาพของมนุษย์ที่จะกินมัน
... แน่นอนว่า แค่หอย ปลาตัวเล็กๆ คงไม่อาจทำให้พวกเขามีชีวิตอยู่ได้ 3 วัน 3 คืนแน่
พวกเขาจึงคิดหาทางรอด
แล้วที่สุดพวกเขาก็มีแผน เมื่อพวกเขาเห็นเรือประมงลำเล็กๆของชาวบ้านผ่านมา
จึงโบกขอความช่วยเหลือ ในการขอติดเรือเข้าฝั่ง โดยเพื่อนคนหนึ่งเสี่ยงรับอาสาปฏิบัติภารกิจลับนี้เอง
เมื่อขึ้นฝั่งแล้ว นายทหารเรือคนนี้ก็โทรศัพท์ติดต่อให้ภริยามาพบ แล้วว่าจ้างเรือ
เพื่อนำตัวเขาเองและเสบียงอาหารที่มากพอสำหรับเพื่อนอีก 54 คนในเวลา 3 วันไปส่งที่เกาะ
โดยทุกอย่างต้องเป็นความลับ และเลือกเวลาที่ครูฝึกไม่ได้แวะมาเยี่ยม
... พวกเขาต้องนำอาหารไปซ่อนตามจุดต่างๆ ในเกาะ พร้อมทั้งแสดงละครด้วยสีหน้าอิดโรยเมื่อครูฝึกมาเยี่ยม
จึงทำให้ "ปัญหาอด" กลายเป็น "ปัญหาอิ่ม"

ตรงนี้ก็ตลก และรู้สึกเหมือนว่า เป็นวันหยุดพักสำหรับการฝึกยังไงยังงั้น
และชอบตรงที่พวกเขาดวงดี ได้กินอิ่มนอนหลับเนี้ยแหละ
ออกแนวสะใจ ที่ชนะเกมนี้ได้อย่างสบายๆ และอิ่ม อิอิ




22 Guerrilla Warfare


... วีธีทรมานของครูฝึก หาใช่มีแค่การใช้กำลังให้เจ็บปวดเท่านั้น แต่ยังรวมถึงการจั๊กจี้เอว
ที่ถึงขั้นทำให้นักเรียนรีคอนต้องดิ้นพล่านราวกับเจ็บปวด หากแต่เป็นเพราะจั๊กจี้สุดๆ
บางคนหัวเราะจนน้ำตาไหล พร้อมร้องครวญครางด้วยความจั๊กจี้
"ไอ้พวกนี้ ตอนถูกตีไม่ร้อง แต่พอถูกจั๊กจี้ ร้องกันเสียงดังเลย" เสียงครูฝึกสบถ
หรือแม้แต่ปฏิบัติการ "เสียวหัวนม" ที่ครูฝึกจะมายืนเอามือลูบไล้และบีหัวนม
ของนักเรียนที่ยังถูกผ้าปิดตาอยู่ ให้ต้องเสียวสะท้านไปทั้งร่าง
"โอ้ย เสียวครับ" เสียงเชลยศึกหนุ่มกล่าวด้วยเสียงสั่น

คือว่า อ่านบทนี้มาตลอดเรื่องมีแต่ความโหด ทั้งถูกตี ถูกฟาด ถูกเตะ ถูกถีบ สารพัดความโหดร้าย
แล้วเรื่องมันมาจบลงด้วยการจั๊กจี้ กับบี้หัวนมเนี้ยนะ เออ ก่อนหน้านี้มีเอาเทียนหยดด้วย
ดีนะที่ไม่มีแซ่เคี่ยน ไม่งั้นนี่กลายเป็นหนังเกย์เลยทีเดียว 55+ นึกแล้วก็อดขำไม่ได้




26 "คำมั่น" สัญญา


แม้จะเป็นนายตำรวจที่อายุมากเกือบที่สุดในนักเรียนรีคอนรุ่นนี้ แต่ ร.ต.ท.คำมั่น ศรีชาลี
... วัย 38 ปี ก็ไม่เคยแสดงความอ่อนแอกว่าน้องๆ ให้เห็นเลย
... หากแต่เขาไม่เคยบ่น ไม่เคยปริปากใดๆ แม้เมื่อน้องๆ ถามว่า "ไหวไหม"
คำตอบเดียวที่ได้จากเขาคือ "ไหว"
... "ผมอยากมาฝึก เพราะจะทำให้เราทำงานประสานกับทางทหารได้ เพราะเรามีรุ่น แล้วฝึกกับทหาร
เพราะทำงานในภาคใต้ตำรวจกับทหารต้องทำงานด้วยกัน ถ้าผมจบหลักสูตรนี้ ก็จะเป็นที่ยอมรับในหมู่ทหารด้วย"
นั่นคือความตั้งใจของ ร.ต.ท.คำมั่น ได้รหัสประจำตัว 010 ที่ทำให้ครูฝึกและเพื่อนเรียกขานเขาว่า "10"
... "ผมไม่เคยคิดเลยว่า ในชีวิตผมลูกผู้ชายจะต้องมาร้องไห้ตอนที่เข้ามาฝึกหลักสูตรนี้
เพราะมันเกิดความท้อแท้ เหนื่อยมาก จนแทบทนไม่ไหว แต่ได้กำลังใจจาก พี่คำมั่น
ที่ทำให้ผมต่อสู้ ผมสู้เพื่อพี่คำมั่น แล้วก็เพื่อพิสูจน์ตัวเองด้วย"
073 ส.ต.ท. ธัชพล มณีแสง
เป็นหนึ่งในจำนวนตำรวจจากจ.ยะลา อีก 2 คน ที่ ร.ต.ท.คำมั่นชักชวนมาทำการฝึกด้วยกัน

27 ปาฏิหาริย์ของ "010"


ด้วยเพราะความรักและผูกพันของนักเรียนรีคอนทั้งหมดที่มีต่อ ร.ต.ท.คำมั่น ศรีชาลี ผู้จากไปตลอดกาล
จึงทำให้ตลอดการฝึกภาคทะเลที่เหลืออยู่ พวกเขาจึงยังระลึกถึงแต่ ร.ต.ท.คำมั่น และเลข 010
... แต่ปาฏิหาริย์บางอย่างที่เกิดขึ้นกับพวกเขา ทำให้อดนึกถึงพี่คำมั่นไม่ได้
โดยเฉพาะเมื่อนักเรียนรีคอนทำพายเรือยางหาย และถูกครูฝึกลงโทษกันยกทีม แต่จู่ๆ
ในอีกสองวันต่อมา พายเล่มนี้ก็กลับมาลอยตุ๊บป่องๆ ต่อหน้าพวกเขาอีกครั้ง
ท่ามกลางความมืดสนิดในท้องทะเล แต่พายเล่มนี้ก็สะท้อนกับดวงไฟจากเรือเข้าพอดี
ให้พวกเขาเห็นแล้วเก็บคืนมา แถมด้วยเงินอีก 2 พันบาทที่ลอยติดมาด้วย ท่ามกลางความแปลกประหลาดใจ
ที่ทำให้ทุกคนต้องนึกถึงพี่คำมั่น พร้อมอธิษฐานในใจขอบคุณเขาต่อปาฏิหาริย์ครั้งนี้
ไม่แค่นั้น นักเรียนรีคอนบางคนก็รู้สึกได้ถึงความอบอุ่นของพี่คำมั่น เมื่ออยู่ระหว่างการว่ายน้ำเข้าฝั่ง
ก็พบว่า มีฝูงปลาว่ายติดตามเขามาตลอดทาง ราวกับคอยเป็นเพื่อนและให้กำลังใจจนมาส่งถึงเกาะ
แล้วฝูงปลาก็ว่ายจากไป ที่ทำให้เขาคิดในใจว่าฝูงปลาคือพี่คำมั่นนั่นเอง

คือว่า นี่แค่สั้นๆนะครับ ทั้งหมดของทั้ง 2 บทนี้จะยาวกว่านี้มาก นี่แค่ตัดมานิดหน่อยเท่านั้น
ทำให้ผมรู้สึก "ขำไม่ออก" เป็นครั้งแรกตั้งแต่อ่านเล่มนี้มา คือว่ามันน่าเสียใจอย่างยิ่งครับ
ที่ต้องสูญเสียคนดีๆ ผู้นำดีๆ เก่งๆ ไป อ่านๆ แล้วผมซึ้งในความสัมพันธ์ของพวกเขามาก
เคยดูหนังเรื่อง The Guardian กันไหมครับ เป็นเรื่องของ US Coast guard
เกี่ยวกับการฝึกการช่วยเหลือผู้ประภัยในทะเล ที่ว่าตอนท้ายจะเหมือนว่ามีใครสักคนนึง
คอยช่วยเหลือผู้คนในท่องทะเลที่ประสบภัยอยู่ คล้ายๆว่าเป็นเทพารักษ์ในท้องทะเล
อ่านๆแล้วรู้สึกประมาณนั้นเลย ซึ้งมากๆ ถึงจะไม่เกี่ยวกันเท่าไหร่นัก ก็ตาม




32 "ครูแจ็ค" กับ "อีดอก"


... วีรกรรมของครูแจ็ค เป็นที่มาของตำนานเรื่องเล่าของนักเรียนรีคอนรุ่น 39 ที่มีชื่อเรียกว่า "ครูแจ็ค" กับ "อีดอก"
ด้วยเพราะนานๆ ทีจะมีนักเรียนรีคอนที่เป็นผู้ชายเต็มตัวแต่อาจดูตุ้งติ้งอรชรอยู่บ้าง ผ่านเข้ามารับการฝึก
จนทำให้สงใสกันว่า เป็น "คุณแอบ" หรือไม่
ยิ่งเมื่อใดที่ถูกลงโทษ นักเรียนคนนี้มักจะร้องสะดีดสะดิ้งด้วยเสียงครวญคราง ยิ่งกระตุ้นความอยากรู้ของครูแจ็ค
... เขาคนนั้นร้องดิ้นครวญครางด้วยความเจ็บปวด หากแต่เสียงร้องนั้นอาจแนวกรี๊ดกร๊าดวี๊ดว้าย
จึงยิ่งทำให้ปัญหาเชลยของเขานานกว่าคนอื่นๆ นิดหน่อย
จนที่สุดก็ไม่มีใครรู้ว่าอีดอกของครูแจ็คคนนี้เป็นอย่างที่คิดจริงหรือไม่ เพราะเป็นเรื่องที่ยากจะพิสูจน์
... ในวันจบหลักสูตร ครูแจ็คเข้ามากอดคออีดอกของเขา พร้อมจับหัวอย่างเอ็นดู
"ไม่โกรธครูนะ" ครูแจ็คง้อ
"ไม่โกรธหรอกครับ ผมเข้าใจ" อีดอกตอบ
ขณะที่ผองเพื่อนลงความเห็นว่า เขาคือชายอกสามศอกหากแต่อาจมีความสำอางอยู่บ้างเป็นธรรมดา
... เพราะหลักสูตรรีคอนนี้ เป็นบททดสอบความเป็นลูกผู้ชายตัวจริง ทั้งร่างกายและจิตใจ ขนานแท้เลยทีเดียว...

ตรงนี้ก็อ่านแล้วฮาครับ เหมือนว่ามีเรื่องโจ๊กๆคอยลดบรรยากาศตึงเครียดดี
เป็นเรื่องขำๆอีกแล้ว เหอะๆ




35 Recon Man Stand in Front


ทั้งๆ ที่ต้องเผชิญหน้ากับความ "เหนื่อย" แทบขาดใจ "ง่วง" จนเกือบเป็นผีดิบ และ "หิว" จนเกือบจะเป็นบ้า
ทั้งๆ ที่ไม่ได้เงินเพิ่ม เงินค่าปีก ไม่ได้มีผลต่อการเลื่อนยศเลื่อนตำแหน่ง
ที่สำคัญ ต้องเผชิญหน้ากับ "ความตาย" แบบว่า "นรกเรียกพี่"
แต่พวกเขาก็กลับเลือกมัน เป็นบททดสอบความเป็นลูกผู้ชายที่เป็นยอดมนุษย์ เหนือมนุษย์ เป็น Recon Man
ผู้ที่ยืนอยู่แถวหน้าในการปกป้องอธิปไตยของชาติ เพราะที่นี่ไม่มีที่ว่างสำหรับผู้อ่อนแอ
"Recon Man Stand in Front" และเครื่องหมาย น้ำ ฟ้า ฝั่ง แห่งศักดิ์ศรีที่ต้องแลกมาด้วยชีวิตก็ตาม




ในตอนท้ายของเล่มก็จะเป็นบทสัมภาษณ์นักรบรีคอนที่จบหลักสูตร เครดิตของครูฝึก และประวัติผู้เขียน กับช่างภาพ
ตรงนี้เหมือนเป็นการเฉลยด้วยว่า ใครได้ทำวีรกรรมอะไรเอาไว้ในเรื่องที่เล่าๆมาทั้งหมดนั้น
เช่นตอนท้ายนี้ จะได้รู้ว่าใครกันที่เป็น วีรบุรุษปัญหาอิ่ม หรือใครกันที่เป็น "อีดอก" ของครูแจ็ค

เป็นหนังสือที่ผมอ่านอย่างไม่คุ้มมากๆ อ่านแค่ 2 วันจบ อ่านรวดเดียวครึ่งเล่ม เพราะมันหยุดไม่ได้ ติดมากๆ
แบบว่าหนังสือเรียนอะ ตั้งใจจะอ่านอย่างน้อยวันละ 5 หน้า ยังทำไม่ได้เลย
แต่พอเป็นหนังสืออย่างงี้ปั๊บ หยุดไม่ได้ครับ ยิ่งกว่าอ่านการ์ตูนซะอีก เหอะๆ

ไปซื้อมาอานเถอะครับ เล่มละ 195 บาท แต่มีขายเฉพาะที่ร้าน se-ed เท่านั้นเอง
เนื้อหาและสาระสำคัญยังอยู่ในเล่มนี้อีกเพียบเลยครับ
ที่ผมเอามาให้อ่านกันนี่เป็นแค่เรื่องฮาๆ ขำๆ กับเรื่องซึ้งๆ เล็กๆ น้อยๆ เท่านั้น
แต่เท่านี้ก็ละเมิดลิขสิทธิ์เขามากมายแล้วนะเนี่ย ตึกเนชั่นก็อยู่ใกล้บ้านด้วยสิ แบบนี้จะโดนเผาบ้านไหมเนี้ย เหอๆ
แต่คงไม่เป็นไร เพราะถือว่าเราโปรโมทให้ เหอๆ

ไม่ว่าคุณจะอ่านหนังสือเล่มนี้เพราะอะไร เพราะอยากเป็นนักรบรีคอน เพราะอยากศึกษาหลักสูตรการฝึก
เพราะชอบยุทธวิธีทางทหาร หรือเพราะแค่อยากรู้ว่า คนพวกนี้เขาบ้าหรือเปล่าที่เอาตัวเองเข้าไปเสี่ยง
เพียงเพื่อให้ได้ชื่อว่าเป็นคนเหล็กพันธุ์โหด นักรบรีคอน

ไม่ว่าคำตอบนั้นจะคืออะไร มันไม่ใช่เรื่องสำคัญเลย
เพราะสิ่งที่พวกเขาจะได้แน่ๆ มีมากกว่าแค่ปีกประดับหน้าอก
แต่พวกเขาจะได้รู้คุณค่าของตัวเอง สมรรถภาพทางร่างกาย และจิตใจที่แกร่งเกินกว่ามนุษย์คนไหนๆจะเทียบ


คำอุทิศ

แด่ดวงวิญญาณของ ร.ต.ท.คำมั่น ศรีชาลี
นายตำรวจใจเพชร ลูกอีสาน จากเมืองยะลา
นักรบรีคอนกิติมศักดิ์ในหัวใจของรุ่น 39

In Loving Memory Forever


Comment

Comment:

Tweet

ผมอยากรู้จริงๆครับว่า น้าคำมั่น ผมตายยังไง

#11 By หลาน (124.157.217.60) on 2010-06-08 17:07

ผมได้รู้จักกับพี่คำมั้นคนนี้ แม้เราร่วมลำบากกันในเวลาสั้นๆ แต่พี่คำมั้นก็อยู่เคียงข้างกับน้องๆตลอด เวลา ถ้าพี่รับรู้ ผมอยากจะบอกกับพี่ว่า พี่คำมั่น ผมหนุ่ย สกาย21 ส่วนพี่คำมั่น สกาย03 เรามาร่วมโดดด้วยกัน ผมจำได้ว่าเคยเอายาโด็ป ให้พี่กิน ตอนเทจพี่วิ่งเข้าที่1ผมเข้าที่3 แต่ตอนว่ายน้ำพี่เข้าสุดท้าย
แต่เราก็ ได้เอาหัวพุ้งลงจากเครื่องด้วยกัน
แล้วพี่ก็มาช่วยผมพับร่ม ผมหมดคำพูดแล้วผมเสียใจมากที่พี่จากไป เรายังไม่ได้ทำในสิ่งที่คุยกันไว้เลยพี่ แต่ผมจะสานต่อผู้เดียวเอง
พี่คำมั่นครับ ไปสบายนะพี่นะ น้องขออุทิศ
สกาย21 ...ศิริเคน....

#10 By ผมได้รู้จักกับพี่คำมั้นคนนี้ แม้เราร่วมลำบากกันในเวลาสั้นๆ แต่พี่คำมั้นก็อยู่เคียงข้างกับน้องๆตลอด เวลา ถ้าพี่รับรู้ ผมอยากจะบอกกับพี่ว่า พี่คำมั่น ผมหนุ่ย สกาย21 ส่วนพี่คำมั่น สกาย03 เรามาร่วมโดดด้วยกัน ผมจำได้ว่าเคยเอายาโด็ป ให้พี่กิน ตอนเทจพี่วิ่งเข้าท (180.183.129.240) on 2010-01-16 01:04

#9 By ผมเสียใจมากที่รู้ข่าวพี่คำมั่น (180.183.129.240) on 2010-01-16 00:46

http://www.bangkokpost.com/news/investigation/153248/lessons-in-agony

#8 By (110.164.160.172) on 2009-09-11 23:47

อ่านจบแล้วคับ
สุดยอดจิงๆๆยอมรับเลย

#7 By (202.28.64.1) on 2009-08-17 12:11

เพิ่งเห็นเอนทรี่นี้ อ่านจบแล้วค่ะสำหรับหนังสือ
สู้ละกันนะคะสำหรับทหารไทย
คุณคือคนสำคัญของชาติ เป็นกำลังใจให้เสมอค่ะ

#6 By monozag on 2009-07-12 21:20

ง่ะ...เห็นอยู่ครับ แต่ยังไม่ได้ซื้อ น่าสน ยังไงก็ไม่พลาด

#5 By ผู้กองโหด (124.157.220.172) on 2009-06-02 14:53

โฮ ดูเหมื่อนกำลังเตรียมความพร้อมเลยแหะ สู้ๆ

#4 By Mahou on 2009-05-31 01:10

โอะ หนังสือ @__@ !!

หือ ธีมผู้กองโหด เป็นคนเดียวกันกะผู้กองโหด
หรือว่า เป็นพลเพื่อน กันล่ะ นี่คับ
ตัวตูนผู้กองโหดเต็มไปหมด
ชอบ ธีมช่วงคอมเม้นมากเลย
เท่ห์ จิงๆ confused smile

#3 By p.cobra on 2009-05-27 02:51

อ่ะเหย ธีมใหม่เจ๋งจริง


ไปเป็นทหารแล้วจะได้แต่งเพลงมั๊ยเนี่ย

#2 By phil_wc - Music - on 2009-05-26 13:27

เปลี่ยนธีมพร้อมเป็นทหารมากพี่อั๋น...
อ่านแก้เครียดเหรอ *-*

#1 By AelitaX on 2009-05-26 12:05